Bestuur

Prof.dr. R.W. Kupka, voorzitter

kupkaIk ben Ralph Kupka en werk als psychiater bij GGZ inGeest (Amsterdam; Hoofddorp) en Altrecht (Utrecht). Daarnaast ben ik als hoogleraar Bipolaire Stoornissen verbonden aan het VU Medisch Centrum (Amsterdam). Ik heb eerder gewerkt in het AMC en het UMC Utrecht. Ik hou me al ruim 20 jaar bezig met bipolaire stemmingsstoornissen in patiëntenzorg, wetenschappelijk onderzoek, onderwijs en opleiding. Ik vind het belangrijk om kennis over deze aandoening te verspreiden onder professionals, patiënten en naastbetrokkenen, en geeft dus veel lezingen, schrijf artikelen en boeken, en geef colleges aan studenten geneeskunde en psychologie. Als voorzitter van de richtlijncommissie en van het Kenniscentrum kan ik bijdragen aan het steeds verder verbeteren van de zorg in ons land. Het is een groot voorrecht om al deze werkzaamheden en invalshoeken te kunnen combineren. In mijn vrije tijd trek ik er op uit met mijn gezin (wij reizen graag naar verre landen), speel ik piano, fiets door de natuur en sleutel af en toe met een goede vriend aan mijn oude Jaguar.

Mw. drs. A.W.M.M. Stevens, secretaris

anja-stevensIk ben Anja Stevens, psychiater bij het SCBS Bipolaire Stoornissen en SCBS Psychiatrie en Zwangerschap van Dimence. Ik hou me bezig met bipolaire stemmingsstoornissen en psychiatrie en zwangerschap, doe onderzoek naar de invloed van slaapverstoring in de perinatale periode op postpartumpsychopathologie, geef lezingen en participeer in de opleiding tot psychiater en de opleiding tot verslavingsarts. Daarnaast ben ik secretaris van het Kenniscentrum Bipolaire Stoornissen en ben ik penningmeester binnen het bestuur van Mind2Care. Verder ben ik voorzitter van het Noord Nederlands Netwerk Angst en Stemming (NNNSA), onderdeel van het Rob Giel Onderzoekscentrum (RGOC).
In mijn vrije tijd zeil ik graag op het Markermeer en IJsselmeer en in de zomervakantie op de Noordzee richting Frankrijk en/of Engeland. Daarnaast kan ik lastig stilzitten, dus heb bijna altijd iets te handwerken in mijn handen.

Dr. R. Vonk, penningmeester

r-vonk-kenbisIk ben Ronald Vonk, werkzaam als psychiater binnen Reinier van Arkel in ‘s-Hertogenbosch. Voorheen heb ik vele jaren het werken op de polikliniek voor volwassenen met een bipolaire stoornis gecombineerd met het werken op een acute opnameafdeling. Nu werk ik volledig binnen ons nieuwe ambulante Centrum voor Bipolaire Stoornissen voor zowel volwassenen als ouderen. Betrokkenheid bij de behandeling van patiënten met een bipolaire stoornis en de begeleiding van hun naasten gedurende alle fasen van het leven zorgen voor mij voor een boeiende en inspirerende werkplek. Wetenschappelijk gezien ben ik vooral geïntrigeerd door erfelijke en omgevingsfactoren, welke ten grondslag liggen aan het ontstaan van de bipolaire stoornis. Begin 2016 heeft dit geleid tot een afgerond promotie onderzoek bij tweelingen met een bipolaire stoornis. Verspreiden van wetenschappelijke kennis en ervaring uit de praktijk zie ik als belangrijkste doelstelling van het KenBis. In mijn vrije tijd ben ik actief binnen de basketbalsport als penningmeester van de vereniging, als trainer-coach van een jeugdteam en het allerliefste als supporter bij de wedstrijden van mijn kinderen.

Mw. dr. R.F. Riemersma

rixtIk ben Rixt Riemersma-van der Lek, werkzaam als psychiater bij Lentis, FACT Winschoten. Na 5 jaar werkzaam geweest te zijn op een specialistische polikliniek voor bipolaire stoornissen werk ik nu sinds een jaar in een FACT team. Hoewel de zorg daarin niet uitsluitend gericht is op de bipolaire stoornis, heb ik ook binnen het FACT nog steeds met deze specifieke doelgroep te maken en wil ik mij inzetten om daar waar de zorg voor bipolaire stoornissen specifieke behandelinterventies vraagt deze ook buiten de specialistische polikliniek te realiseren.
Vanuit het Universitair Centrum Psychiatrie (UCP-UMCG) ben ik betrokken bij een tweetal onderzoeksprojecten naar de bipolaire stoornis in relatie tot respectievelijk het immuunsysteem en het slaap-waakritme.
Naast de individuele patiëntenzorg volg ik nauwlettend de maatschappelijke ontwikkelingen op het gebied van de zorg en meer specifiek de geestelijke gezondheidszorg. Waar nodig zoek ik contact met de politiek en ben ik actief binnen de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie als lid van de ledenraad van deze vereniging.
In mijn vrije tijd geniet ik van zeilen met mijn gezin op de Waddenzee en speel ik altviool in een symfonieorkest.

Mw. I. Otto

irmaottoIk ben Irma Otto 55 jaar, getrouwd met Dolf Snel. Samen hebben wij twee kinderen, Hessel is bijna 17 jaar oud en Julie is 14 jaar.

Twintig jaar geleden is er bij mij een bipolaire stoornis vastgesteld. Ik was net afgestudeerd aan de HBO-V, ging verhuizen, samenwonen en kreeg een baan als wijkverpleegkundige. Best veel allemaal. Al jaren was ik bekend met depressieve klachten (vanaf 12 jaar). Tijdens mijn behandeling met antidepressiva ontwikkelde ik hypomane klachten. Ik kreeg de diagnose Bipolair 2. Na bijna twee jaar therapie en ziektewet was ik weer zover hersteld dat ik weer kon re-integreren in mijn oude functie. En dat is heel goed gegaan. Ik ben daar nog steeds trots op.

Toen ik een aantal jaren stabiel was durfden we het aan om werk te maken van onze kinderwens. Op mijn 38ste kregen we onze zoon Hessel en ruim twee jaar later onze dochter Julie.

Onze zoon Hessel ontwikkelde al jong depressieve klachten en ontwikkelde tijdens zijn 12e jaar al een bipolaire stoornis (1 – rapid cycling). Hij is opgenomen geweest in Utrecht (UMC) en is daar nog steeds onder behandeling bij Manon Hillegers.

Een kind hebben met deze aandoening legt een enorme druk op het gezin en zeker op onze dochter. Hoe je het ook wendt of keert, de aandacht gaat bijna automatisch uit naar het zieke kind. Je hebt dit als ouder of partner pas laat in de gaten.

Sinds september 2015 ben ik bestuurslid bij KenBiS. Ik zit daar op persoonlijke titel, als ervaringsdeskundige, zelf met een bipolaire stoornis (2), en als moeder van mijn zoon met een bipolaire stoornis (1). Verder ben ik al ruim 22 jaar wijkverpleegkundige en kan vanuit mijn professie ook een bijdrage leveren.

Graag wil ik mijn kennis en ervaring inzetten om cliënten in soortgelijke situaties te kunnen ondersteunen in de weg van acceptatie en leren omgaan met deze aandoening. Ik wil ook laten zien dat er vele mogelijkheden zijn, en dat je kwetsbaarheid ook een kracht kan zijn. Ik ben heel blij dat ik de stap gezet heb om bestuurslid te worden en heb er veel plezier in om samen te werken met de andere bestuursleden en aangesloten professionals.

Dhr. P. van Leeuwen, Msc

Ik ben Peter van Leeuwen en werk als verpleegkundig specialist GGZ bij Pro Persona (Tiel). Eerder heb ik gewerkt bij GGZ-Delfland en Parnassia. Eerst als klinisch psychiatrisch verpleegkundige, daarna als sociaal psychiatrisch verpleegkundige en nu dan sinds een jaar als verpleegkundig specialist. Bij Pro Persona houd ik mij onder andere bezig met de zorg voor ouderen met een bipolaire stoornis. Ik vind het belangrijk om de zorg voor de bipolaire patiënten zo optimaal mogelijk te laten zijn. Dat betekent dat ik investeer in het netwerk dat er rondom deze patiënten bestaat. Zowel binnen Pro Persona als daarbuiten. Eén van de dingen waarmee ik bezig ben is het organiseren van goede lichamelijke controles en goede verpleeghuis zorg voor oudere patiënten met een ernstige psychiatrische aandoening. In mijn vrije tijd rust ik goed uit, kijk ik graag een film, speel ik (western)gitaar of ga ik fietsen of wandelen met mijn vriendin. In mijn jonge jaren heb ik een lange reis gemaakt door West-Azië. Daar heb ik de goede gewoonte aangeleerd om regelmatig te mediteren. Dat doe ik nog steeds met veel plezier.

Mevrouw C. Lamers

Ik ben Carol Lamers getrouwd met Paul en trotse moeder van 2 zonen (’93 en ’96) en een dochter (’99). Ik ben van oorsprong docent Frans en Nederlands en heb een eigen bureau in training en coaching in het onderwijs en train en coach met veel plezier docenten (V.O, M.B.O. en H.B.O) op het gebied van didactiek, onderwijskunde en communicatie.

Na een heftige periode van maart t/m augustus 2017 (depressie en hypomanie) kreeg mijn toen 18 jarige dochter de diagnose bipolaire stoornis 2. Onze wereld stond op zijn kop. We kwamen wekelijks bij de psychiater om haar zo snel mogelijk stabiel te krijgen met medicatie, dat duurde een paar maanden. Mijn ervaringen met de GGZ zijn positief; ik kon altijd bellen voor hulp en vaak konden we na zo’n telefoontje dezelfde dag nog terecht bij de psychiater voor een gesprek.

In die tijd was het heel lastig echt contact met onze dochter te krijgen en zat ik haar (voor haar gevoel) te veel op haar huid, waardoor zij meer afstand nam. Ik verdiepte me in de stoornis, ging naar de landelijke dagen van de VMBD (waar ik nu ook vrijwilliger ben) en hoorde via een andere betrokkene welke training (de MAT training) je kunt volgen om (anders en) beter te leren communiceren met je bipolaire kind of partner. Ook voor mijn dochter vroeg ik bij de GGZ door op welke therapie voor haar zou kunnen werken. Ik merkte dat ik zelf achter veel zaken aan moest, om de hulp en zorg te krijgen die wij nodig hadden. Daarom wil ik mij inzetten om de zorg en ondersteuning vanuit de GGZ voor patiënten en naastbetrokkenen nog beter te maken en wil ik hen graag vertegenwoordigen in dit bestuur. Ook vind ik het belangrijk op de hoogte te blijven van de nieuwste onderzoeken op dit gebied en samen met het bestuur manieren te vinden, deze informatie via de gespecialiseerde professionals, bij de patiënten en betrokkenen te krijgen.